အနုပညာ၊ အမှန်တရား၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် လူ့ဂုဏ်သိက္ခာ
ထိခိုက္သြားတယ္ျပတ္ရွသြားတယ္
အရမ္းထိခိုက္သြားတယ္ဗ်ာ..ဒီရက္ပိုင္းမွာ..ကိုယ္နဲ႔မသိသူေတြအတြက္နာနာက်င္က်င္မ်က္ရည္က်မိတယ္.....ဒီကဗ်ာေၾကာင့္ပိုခံစားသြားရတယ္..
very touchingfeel so sad
ဒီကဗ်ာေလးထဲမွာ...............................................ကိုေဝလင္းရဲ့ဲ႔ထိထိခိုက္ခိုက္ကိုနာက်င္ေစရတဲ့ႏွလံုးေသြးတစ္စက္ကိုရွာေတြ႕လိုက္ပါတယ္...
လျပည့္ညရဲ႕ လေရာင္ေတြကို ခံစားသြားပါတယ္။
ကိုေ၀လင္းကိုေ၀လင္းရဲ့ လျပည့္ညကိုေတြ ့ရေတာ့ ေျပာစရာစကားမရွိေအာင္ကိုပဲ ဆြံ ့အသြားမိေအာင္ပဲ ခံစားရတယ္။
ေကာင္းကင္ႀကီးက တခုတည္းလကလည္း တစင္းတည္းေနေနၾကတဲ့ ကမၻာႀကီးကလည္း တခုတည္းပါပဲ။ဒါေပမယ့္ လေရာင္ေတြ ျဖာက်ပံု ဘာလို႕ မတူရႏိုင္ၾကရတာလဲ။လေရာင္ေအာက္မွာ အတူလမ္းေလွ်ာက္ၾကမယ့္ တေန႕ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနပါေသးတယ္။
တိုတိုနဲ႔ ထိမိတဲ့ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
ေျခခင္းလက္ခင္းသာတဲ႔တေန႔ လေရာင္ေအာက္မွာ အတူလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကပါေစဆရာေရ ဒီေလာက္ပါပဲအဆင္ေျပပါေစခင္ဗ်ာ
လေရာင္ေတြေအာက္ လမ္းအတူေလွ်ာက္ရမယ့္ေန ့ အျမန္ေရာက္ပါေစလို ့…
ညမွာရြတ္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က သိပ္တိုတယ္ ဒါေပမယ့္သိပ္ကိုလွပလြန္းတယ္ ။ အသံမဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ဘာသာမဲ့ နလံုးသားတစ္စံုျဖင့္ ခံစားသြားပါတယ္။
ဒီညမွာ မင္းလေရာင္က သံတုိင္းၾကားက ၀င္တယ္...သံတိုင္ လုိ ့ျပင္လုိက္ပါဗ်ာ။တကယ္ေကာင္းတဲ ့ ကဗ်ာလုိ ့ ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ခက္တာက က်ေနာ္ ကဗ်ာကုိ က်ေနာ္နားမလည္ဘူး။ ဒါေပမဲ ့ ..ခင္ဗ်ား ကဗ်ာ ..က်ေနာ္ႀကိဳက္တယ္။မင္းဒင္
ရင္ထဲ ဒုတ္ဒုတ္ထိ။ ပြဲမျပီးေသးပါဘူးဗ်ာ.. ေနာ။ အတူတူလမ္းေလွ်ာက္ၾကဦးမယ္။
ဒီကဗ်ာ လႊတ္လွတယ္အစ္ကိုရာ။ ကြ်န္ေတာ့္ ဒိုင္ယာရီထဲ ကူးပါရေစဗ်ာ
I wish both of you (the one outside and the one inside the iron bars) may meet and walk together under the blue moon light.I love this poem and I feel, hurt, shock, --------------
ကဗ်ာတုိတုိေလးက ရင္ထဲကုိ တုိက္ရုိက္ထိမွန္တယ္ အကုိ...။လြင္လြင္
Post a Comment
16 comments:
ထိခိုက္သြားတယ္
ျပတ္ရွသြားတယ္
အရမ္းထိခိုက္သြားတယ္ဗ်ာ..
ဒီရက္ပိုင္းမွာ..ကိုယ္နဲ႔မသိသူေတြအတြက္နာနာက်င္က်င္မ်က္ရည္က်မိတယ္.....
ဒီကဗ်ာေၾကာင့္ပိုခံစားသြားရတယ္..
very touching
feel so sad
ဒီကဗ်ာေလးထဲမွာ...............................................
ကိုေဝလင္းရဲ့ဲ႔ထိထိခိုက္ခိုက္ကိုနာက်င္
ေစရတဲ့ႏွလံုးေသြးတစ္စက္ကိုရွာေတြ႕လိုက္ပါတယ္...
လျပည့္ညရဲ႕ လေရာင္ေတြကို ခံစားသြားပါတယ္။
ကိုေ၀လင္း
ကိုေ၀လင္းရဲ့ လျပည့္ညကိုေတြ ့ရေတာ့ ေျပာစရာ
စကားမရွိေအာင္ကိုပဲ ဆြံ ့အသြားမိေအာင္ပဲ ခံစားရတယ္။
ေကာင္းကင္ႀကီးက တခုတည္း
လကလည္း တစင္းတည္း
ေနေနၾကတဲ့ ကမၻာႀကီးကလည္း တခုတည္းပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ လေရာင္ေတြ ျဖာက်ပံု ဘာလို႕ မတူရႏိုင္ၾကရတာလဲ။
လေရာင္ေအာက္မွာ အတူလမ္းေလွ်ာက္ၾကမယ့္ တေန႕ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနပါေသးတယ္။
တိုတိုနဲ႔ ထိမိတဲ့ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ပါပဲ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္
ေျခခင္းလက္ခင္းသာတဲ႔တေန႔
လေရာင္ေအာက္မွာ အတူလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကပါေစ
ဆရာေရ ဒီေလာက္ပါပဲ
အဆင္ေျပပါေစခင္ဗ်ာ
လေရာင္ေတြေအာက္ လမ္းအတူေလွ်ာက္ရမယ့္ေန ့ အျမန္ေရာက္ပါေစလို ့…
ညမွာရြတ္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က သိပ္တိုတယ္ ဒါေပမယ့္သိပ္ကိုလွပလြန္းတယ္ ။ အသံမဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ဘာသာမဲ့ နလံုးသားတစ္စံုျဖင့္ ခံစားသြားပါတယ္။
ဒီညမွာ မင္းလေရာင္က သံတုိင္းၾကားက ၀င္တယ္...
သံတိုင္ လုိ ့ျပင္လုိက္ပါဗ်ာ။
တကယ္ေကာင္းတဲ ့ ကဗ်ာလုိ ့ ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ခက္တာက က်ေနာ္ ကဗ်ာကုိ က်ေနာ္နားမလည္ဘူး။
ဒါေပမဲ ့ ..ခင္ဗ်ား ကဗ်ာ ..က်ေနာ္ႀကိဳက္တယ္။
မင္းဒင္
ရင္ထဲ ဒုတ္ဒုတ္ထိ။ ပြဲမျပီးေသးပါဘူးဗ်ာ.. ေနာ။ အတူတူလမ္းေလွ်ာက္ၾကဦးမယ္။
ဒီကဗ်ာ လႊတ္လွတယ္အစ္ကိုရာ။ ကြ်န္ေတာ့္ ဒိုင္ယာရီထဲ ကူးပါရေစဗ်ာ
I wish both of you (the one outside and the one inside the iron bars) may meet and walk together under the blue moon light.
I love this poem and I feel, hurt, shock, --------------
ကဗ်ာတုိတုိေလးက ရင္ထဲကုိ တုိက္ရုိက္ထိမွန္တယ္ အကုိ...။
လြင္လြင္
Post a Comment