ဇာတ်လိုက်ကြီး

လှသန်းရေ

သေတာတောင်

မင်းနဲ့ ကဒါဖီမတူဘူး၊

မင်းက ရှင်တုန်းက

ကုန်သေတ္တာထဲ နေခဲ့ရဘူးတယ်

ဒီတုန်းက ကဒါဖီက သူ့နန်းတော်ထဲမှာ၊

အခု ကဒါဖီက ကုန်သေတ္တာထဲပိုးစိုးပက်စက်

မင်းကတော့ ချစ်ကြသူတွေရဲ့ အလွမ်းပန်းတောထဲမှာ။

ကဒါဖီမှာ ရွှေသေနတ်တလက်ရှိတယ်

ဒါပေမယ့် သူ့သေနတ်က သူ့ကိုမကယ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊

မင်းမှာတော့ ကဗျာကလောင်တလက်ရှိတယ်

သေတာတောင် မင်းကို ရှင်နေစေအုန်းမယ်။

အာဏာရှင်နဲ့ ကဗျာဆရာ

ဒီပြဇာတ် ဒီမှာပြီး၏။ ။

အြန္လိုင္းကဗ်ာ

အြန္လိုင္းကဗ်ာ

ကုိယ္ကေတာ့ ကဗ်ာကုိ ဘယ္ေနရာမွာမဆုိ ေရးတာပါပဲ။
နံရံေပၚမွာလည္း ေရးခဲ့ဖူးတယ္။ ေဆးလိပ္ဖင္ဆီခံေပၚလည္း ေရးခဲ့ဘူးတယ္။ ကုိယ့္အေရျပားေပၚမွာလည္း ကုိယ္ေရးခဲ့ဖူးတယ္။
အိမ္မွာေနေတာ့ အိမ္ေျမွာင္၊ ေက်ာင္းမွာေနေတာ့ ေက်ာင္းေျမွာင္ျဖစ္မသြားပါဘူး။ ကဗ်ာက ကဗ်ာပါပဲ။
ဒီေတာ့ အြန္လုိင္းကဗ်ာလည္း ကဗ်ာပဲေပါ့။

မီးသွေး

လောင်ကျွမ်းထားပြီးသား

နောက်ထပ်ရဲရဲ တောက်လောင်အုန်းမယ့်

ပုန်းနေတဲ့မီးခဲ

မည်းမည်းသဲသဲပေမယ့်

ပြာတော့မကျသေးဘူးလေ။ ။

စစ်

တယောက်ကိုတယောက်တည့်တည့်ချိန်ပစ်ကြ

ဘဝတွေပေးခဲ့ပြီး

ဘာပြန်ရမှန်းမသိလိုက်ဘူး

သေနတ်ခလုတ်ပေါ်မှာ

ငြိမ်းချမ်းမှုကိုရှာသတဲ့

လွတ်မြောက်မှုကိုရှာသတဲ့

အမှန်တရားကိုရှာသတဲ့။

မချိုးရသေးတဲ့ပြောင်းခင်းကြီးတွေကို ထားပစ်ခဲ့ရ

မြေးမလေးရဲ့ဗလာစာအုပ်ထဲမှာ

အရုပ်တွေကို အနီရောင်ခြယ်ထားရဲ့

မြစ်ထဲမှာ

စစ်ပွဲရဲ့ရေစီးသံ။

အပြန်လမ်းက

တဘက်ကမ်းမှာကျန်ခဲ့ပြီ။ ။

၀၃၊ ဇန်နဝါရီ၊ ၂၀၁၁

နှစ်သစ်

မနက်မိုးလင်းတော့

၂၀၁၀ ကအမူးတွေ

၂၀၁၁ ထဲပါလာတယ်၊

တကယ်က

၁၂ နာရီရဲ့ဟိုဘက်မှာ

ဘာမှ မထားပစ်ခဲ့နိုင်ဘူး၊

၁၂ နာရီရဲ့ဒီဘက်မှာလည်း

၁၂ ထပ်တိုက်ပေါ်က ခုန်မချရဲသေးဘူး။

9:15, 1, Jan. 2011

Maesod