ခရီးရှည်

ကြည့်လိုက်တိုင်း အမြဲတမ်း ကူးခတ်နေတာပဲ

ဘယ်ကိုမှတော့ မရောက်ဘူး

ဧည့်ခန်းမှန်ကန်ထဲက ရွှေငါးလေးတွေ..။ ။

တႏွစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္

ပန္းခ်ီထိန္လင္း

http://www.hteinlin.com/

ညီမေလး၊ ဆိုင္း(န္)မအင္(န္)ခင္ ကထဲက၊

ၾကည္႔ထားရမွာက
ေဇာက္ေတြကဘယ္မွာ၊
ေဒါက္ေတြကဘယ္မွာ၊
ေဗ်ာက္ေတြကဘယ္မွာ၊
ျပီးျပီဆိုမွ
ေက်ာ္စရာရွိတာေတြကို ေက်ာ္မယ္၊
ခ်က္စရာရိွတာေတြ ခ်က္ၾကမယ္။

ွ မွာခ်င္တာက
ဆိုင္ကယ္ေတြကို၊ မ်က္နွာမျပနဲ႔၊
တို႔တာ၀န္အေရးသံုးပါးဆို၊ ဆဲတဲ႔အက်င့္ၾကီးကိုေဖ်ာက္။
ေမာရသုတ္ျပီးတိုင္း သစၥာသာဆို။

ဘယ္လိုလဲခု၊ို
မ်က္လံုးကို ေနာက္ေစ႔မွာတပ္ျပီး
လမ္းေလ်ွက္တတ္ေနျပီလား။
နားကအျမဲတမ္း၊ ေဒါက္၀ီး ျဖစ္ေနပါေစ။

ဆိုင္းဘုတ္ေတြနဲ႔
ေဒါင္အတူမထိုင္ေၾကး။

လက္ခုတ္တီးေခၚလိုက္တိုင္း
နီးရာေကာင္တာေပၚကိုသာ မ်က္လံုးကို ပစ္တင္ထားလိုက္၊

မွတ္ပံုတင္ထဲကမ်က္ႏွာနဲ႔ ေတာ႔တျဖည္းျဖည္းတူလာျပီ။
နဲနဲ ေဖါ႔ထား၊လမ္းေလ်ွာက္ရင္၊
ညီမေလးအဲဒီတခုေတာ႔ နဲနဲသတိထားကြယ္။
မဲွ႔ဆိုတာ၊အျမဲတေနရာထဲမွာပဲရိွ ရ မယ္။
ဟုတ္တယ္ဟုတ္။
ၾကက္ဆူပင္ေတြထဲမွာဆိုရင္
အျမဲတမ္း၊ ဆက္သြယ္မွဴဧရိယာရဲ႔၊ အျပင္ဘက္၊
ဟုတ္တယ္ဟုတ္။
နာမည္ေခၚလာျပီဆို
ငုတ္တုတ္သာေမ႔ပစ္လိုက္။
ေျဗာင္။

အေရးၾကီးဆံုးက
ဆိုင္း(န္)ေအာက္(တ္)လုပ္ဘို႔ဘယ္ေတာ႕မွမေမ႔နဲ႔။
သိပ္ေညာင္းေနရင္ေတာ႕လဲ ထြက္ေလွ်ာက္၊
အိမ္ထဲကထြက္ ျပီဆို၊ လမ္းကို ဆိုင္း(န္)ေအာက္(တ္) လုပ္။
ေရေသာက္ျပီးျပီဆိုရင္၊ေရခြက္ကို ဆိုင္း(န္)ေအာက္(တ္)လုပ္။
အိပ္မက္မက္ျပီးျပီဆို၊ညကို ဆိုင္း(န္)ေအာက္(တ္)လုပ္။
-- သိပ္နမ္းခ်င္ေနရင္ေတာ႕လဲနမ္းေပါ႕။
ဒါေပမဲ႔၊
ေကာင္ေလးနုတ္ခမ္းကို၊ ဆိုင္း(န္)ေအာက္(တ္)လုပ္ခဲ႔။
မင္းေသခ်င္ေသသြားနိုင္တယ္ေနာ္၊
ဘ၀ကိုေတာ႕ဆိုင္း(န္)ေအာက္(တ္)လုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္သြား။

ေနာက္ဆံုးတခု ေျပာမယ္၊
ဒီကဗ်ာကို ဆိုင္း(န္)ေအာက္လုပ္သြား။

့hteinlin
21092008

မသိနားမလည္မွဳကုိ ေက်ာ္လႊားေရး

(အေတြးအျမင္ေခါင္းႀကီး)

၂၁ ရာစုႏွစ္သည္ တစ္ဖက္စြန္းေရာက္မွဳေတြ မ်ားလာေသာရာစုႏွစ္ (century of Extremes) ျဖစ္သည္ဟု ၂၁ ရာစုကုိ ေလ့လာသူ ပညာရွင္ ဂ်ိမ္းမာတင္က ဆုိသည္။ ဤရာစုတြင္ စိတ္ကူးစိတ္သန္း အသစ္ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚလာသည္။ ထုိစိတ္ကူးစိတ္သန္းတုိ႔ကုိ ၂၁ ရာစု လူသားမ်ားက လြယ္လြယ္ႏွင့္ လက္မခံၾကေခ်။ ယေန႔ေခတ္ လူသားတုိ႔သည္ အရာရာကုိ စမ္းသပ္ၾကည့္ၿပီးမွ လက္ခံသည္။
၂၁ ရာစု လူသားတုိ႔သည္ သူမ်ားေျပာတုိင္း ယုံသည့္ မလိမ္မုိး မလိမၼာေခတ္ကုိ ေက်ာ္လႊားခဲ့ၿပီဟု အေတြးအေခၚ ပညာရွင္မ်ားက ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။ ယင္းအဆင့္သုိ႔ ေရာက္လာျခင္းမွာ အုိင္တီေခၚ သတင္း ျပန္ၾကားေရး နည္းပညာ၏ ေက်းဇူးတရား ျဖစ္သည္ဟု လက္ခံထားၾကသည္။
အေတြးအေခၚ သမုိင္းပညာရွင္ အာနက္စ္ဂဲလ္နာက သမုိင္းတြင္ စခန္းသုံးဆင့္ ရွိခဲ့သည္ဟု ၫြဳန္းဆုိသည္။ (၁) Sword ဓား၊ (၂) Plough ထယ္ႏွင့္ (၃) Book စာအုပ္တုိ႔ျဖစ္သည္။ ဤသုံးစခန္းကုိ (၁) အမဲလုိက္ျခင္း၊ အစာရွာစုေဆာင္းျခင္း (၂) ထြန္ယက္စုိက္ပ်ဳိးျခင္းႏွင့္ (၃) အသိပညာ တုိးခ်ဲ႕ျခင္း ဟူ၍ ဖြင့္ဆုိႏုိင္သည္။
သူမ်ားေျပာတုိင္း ယုံျခင္း၊ ေျခာက္တုိင္းေၾကာက္ျခင္း၊ ေျမွာက္တုိင္းေျမာက္ျခင္း၊ တမတ္ဖုိးေလာက္ သိသည္ကုိ တက်ပ္ဖုိးေလာက္ ထင္ေနျခင္း၊ ကၽြဲေျခရာခြက္ကုိ သမုဒၵရာမွတ္ျခင္း စသည္တုိ႔သည္ အသိပညာ ေခါင္းပါးျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သမုိင္းစခန္းႏွင့္တြက္လ်င္ ၁ ႏွင့္ ၂ လူသားအဆင့္သာ ရွိဦးမည္ျဖစ္သည္။
အသိပညာ ႏုံနဲ႔သူသည္ စိတ္ကူးစိတ္သန္းအသစ္ ထုတ္ႏုိင္စြမ္းမရွိ။ သူသိထားသမွ် သာမန္ဗဟုသုတေလးကုိ ဧရာမဟု မွတ္ထင္သည္။ စိတ္ကူးစိတ္သန္း အသစ္မ်ားကုိလည္း လက္ခံႏုိင္စြမ္း မရွိေခ်။ ထုိအခါ သူ နားမလည္ေသာ အသစ္အားလုံးကုိ မ်က္စိမွိတ္ ပယ္ခ်ေလသည္။ မိမိထက္ တတ္သိနားလည္သူမ်ားကုိ မလုိမုန္းထားျခင္း၊ မယုံသကၤာ ျဖစ္ျခင္းတုိ႔သည္ ယင္းတုိ႔၏ သိသာေသာ အားနည္းခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ေသာသူႏွင့္ သူ၏ အ၀န္းအ၀ုိင္းသည္ ၂၀ ရာစုမွ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ဖုိ႔သာရွိသည္။
အသိပညာအေျခခံ ရွိသူမ်ားကမူ စိတ္ကူးစိတ္သန္း အသစ္မ်ားကုိ ဓါတ္ခြဲခန္း လုံခြက္ထဲ ထည့္ကာ မီးျပင္းတုိက္၍ ဆန္းစစ္သည္။ ေတာ္႐ုံ စိတ္ကူးစိတ္သန္းတုိ႔သည္ ျပာက်သြားၾကသည္။ မီးျပင္းဒဏ္ကုိ ခံႏုိင္ေသာ စိတ္ကူးစိတ္သန္းတုိ႔သည္ အဆင့္ျမင့္ေသာ လူ႔ယဥ္ေက်းမွဳႀကီးကုိ ဖန္တီးမည္ျဖစ္သည္။
ဖရန္စစ္ေဘကြန္က လူသားတုိ႔၏ ေတြ႔ရွိခ်က္ႀကီး သုံးမ်ဳိးသည္ သမုိင္းတြင္ အေရးအႀကီးဆုံး ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။ (၁) ပုံႏွိပ္စက္ကုိ ေတြ႔ရွိျခင္း၊ (၂) ယမ္းမွဳန္႔ gun powder ကုိ ေတြ႔ရွိျခင္းႏွင့္ (၃) မဂၢနက္သံလုိက္ magnet ကုိ ေတြ႔ရွိျခင္းတုိ႔သည္ သမုိင္းတခုလုံးကုိ ေျပာင္းလဲသြားေစသည္။ အရာရာသည္ တကမၻာလုံး၌ အကုန္ ေျပာင္းလဲသြားသည္။
ပုံႏွိပ္စက္ေၾကာင့္ စာေပမ်ားကုိ လက္ႏွင့္ ကူးယူကာ ျဖန္႔ခ်ီေနရျခင္းမွ ပုံႏွိပ္ ျဖန္႔ခ်ီလာႏုိင္၍ အသိပညာ ျပန္႔ပြားမွဳ လ်င္ျမန္ က်ယ္ျပန္႔လာသည္။ ယမ္းကုိ ေတြ႔ရွိ၍ စစ္ေရးစစ္ရာတုိ႔တြင္ အႀကီးအက်ယ္ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ခဲ့သည္။ မည္သည့္ အင္ပါယာ၊ မည္သည့္ ဘာသာေရးဂုိဏ္း၊ မည္သည့္ ၾကယ္စုတုိ႔မွ် ပုံႏွိပ္စက္၊ ယမ္းႏွင့္ သံလုိက္တုိ႔ေလာက္ ျဖစ္ေစခဲ့သည္ မဟုတ္ေပ။
ဖရန္စစ္ေဘကြန္၏ ေက်ာင္းသားေဟာင္း ျဖစ္သူ ေသာမတ္စ္ေဟာဘ္စ္ကလည္း ပညာ၏ မ႑ဳိင္သုံးပါး အေၾကာင္းကုိ တင္ျပခဲ့သည္။ ပညာ၏ မ႑ဳိင္သုံးခုကသာလ်င္ အရာရာကုိ ရွင္းျပႏုိင္ေသာ ပါ၀ါရွိသည္ဟု ေထာက္ျပသည္။ ပညာ၏ ပထမမ႑ိဳင္မွာ ႐ူပေဗဒျဖစ္၍ သဘာ၀ အရာ၀တၳဳတုိ႔ အေၾကာင္းကုိ ေရေရလည္လည္ ရွင္းျပႏုိင္စြမ္းရွိသည္။ ပညာ၏ ဒုတိယမ႑ိဳင္သည္ စိတ္ပညာျဖစ္၍ လူကုိ တဦးခ်င္းအေနျဖင့္ ေလ့လာသည္။ စိတ္ပညာကုိ အသုံးခ်၍ လူအေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပႏုိင္သည္။ တတိယမ႑ိဳင္သည္ ႏုိင္ငံေရးပညာျဖစ္သည္။ ဤပညာသည္ လူမွဳအဖြဲ႔အစည္းတုိ႔အေၾကာင္းကုိ ေလ့လာသည္။ ႏုိင္ငံေရးပညာျဖင့္ ေကာင္းမြန္ေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကုိ တည္ေဆာက္ႏုိင္သည္။ လူသားတုိ႔ ဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္းတရားမ်ားကုိ ႏုိင္ငံေရးပညာျဖင့္ ေရွာင္လႊဲႏုိင္၊ ဖယ္ရွားႏုိင္သည္။
လူသားတုိ႔ တုိးတက္ေရးျဖစ္စဥ္တြင္ အႀကီးမားဆုံး အတားအဆီးမွာ မသိနားမလည္မွဳျဖစ္သည္။ မသိနားမလည္ျခင္းသည္ အသိပညာ ေခါင္းပါးမွဳေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အသိပညာ ေခါင္းပါးမွဳသည္ ေလ့လာဆည္းပူးမွဳ မရွိျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ေလ့လာဆည္းပူးမွဳ မရွိျခင္းသည္ ေလ့လာဆည္းပူးမွဳ၏ အက်ဳိးတရားကုိ မျမင္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ လူပ်င္းမ်ားသည္ အက်ဳိးကုိျမင္မွ အလုပ္လုပ္သည္။ လူေတာ္မ်ားသည္ကား အက်ဳိးရလဒ္ကုိ မစဥ္းစားပဲ သူ႔ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ အေကာင္အထည္ေပၚေရးကုိသာ ေရွး႐ွဳေလသည္။ စိတ္ကူးစိတ္သန္းမ်ားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ အခ်ိန္အခါမေ႐ြး မီးျပင္းတုိက္ ခံႏုိင္ပါမွ ၂၁ ရာစုတြင္ ဆန္ကာတင္က်န္မည္ ျဖစ္ေလသည္။

(အေတြးအျမင္၊ အမွတ္ ၁၉၅၊ ဇြန္လ၊ ၂၀၀၈)

ချစ်ခြင်းရဲ့ပုလွေသံကလေး

အသက် ၈၀ ကျော် အဖွားအိုတဦးက ငယ်တုန်းက ချစ်ပုံပြင်ကို ပြန်ပြောရင်း မျက်ရည်ကျတဲ့ အခန်းနဲ့ ဇာတ်သိမ်းလိုက်တဲ့အခါ အတ္တလန်တိတ် သမုဒ္ဒရာအောက်က ဇာတ်ခုံကြီးတခုံ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ဖူးတယ်။ အခုနေတဲ့ ဥရောပမြောက်ပိုင်း ဆိပ်ကမ်းမြို့ကလေးကနေ ကမ်းခြေကို ရိုက်ခတ်လာတဲ့ ရေလှိုင်းကလေးတွေထဲ ခြေထောက်တွေကို နှစ်ရင်း ရေပြင်အဝေးတနေရာမှာ တရွေ့ရွေ့ လှော်ခတ်သွားလာနေတဲ့ ပုလေသံကလေးကို ကျနော် မြင်ယောင်ကြည့်မိပါတယ်။

ဒီကဗျာကို ဘလော့မှာ တင်ပြီးပြီလို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ ဒီည ပြန်ဖတ်ရင်း မတွေ့တော့မှ ဖိုင်ကြိုဖိုင်ကြားမှာ ပြန်ရှာခဲ့ရတယ်။ ဒါကော နုစဉ်တုန်းကလားလို့ မေးရင် မကျတ်တကျတ်တုန်းကလို့ ဖြေရမှာပဲ။ ဆိုတော့ ခုကော ကျတ်ပြီလားဆိုတော့... ဟင့်အင်း ချက်တုန်းပြုတ်တုန်းပါပဲဗျာ။

တိုက်တန်းနစ်

နှင်းခါးမိုး

၁၊က၊

ဒီသဘောၤကြီးပေါ်မှာပဲ

တွေ့ခဲ့ကြ

ချစ်ခဲ့ကြ၊

ဒီသဘောၤကြီးပေါ်မှာပဲ

ပြေးခဲ့ကြ ပုန်းခဲ့ကြ

မျက်လုံးတွေကို ရှောင်ကွင်းခဲ့ကြ၊

ဒီသဘောၤကြီးပေါ်မှာပဲ

ကခဲ့ကြ

မျက်ရည်ကျခဲ့ကြ

မျက်လုံးတွေစုံမှိတ်ပြီး

လေမှာစိတ်ကိုဆန့်တန်း

တောင်ပံယှက်ပျံသန်းခဲ့ကြ၊

ဒီတုန်းကတော့

ဒီသဘောၤကြီးဟာ

ဒီရေပြင်ကျယ်ကြီးထဲ

ဒီလို နစ်မြုပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။

ကံကြမ္မာကရက်စက်တယ်

လူနှစ်ယောက်မှ ပျဉ်ပြားတချပ်ပဲပေးတယ်

လူနှစ်ယောက်မှ ရှင်သန်ခြင်းတခုပဲပေးတယ်

ချစ်သူနှစ်ယောက်မှာ

တယောက်ကိုတယောက်က ထားရစ်ခဲ့ခိုင်းတယ်။

လက်ဆုပ်ကိုဖြေ

သွားခွင့်ပေးလိုက်ရပေါ့

မင်းနစ်သွားတဲ့ရေပြင်ကြီးက နက်ရှိုင်းလွန်းလှ

မင်းအချစ်က ဒီထက်ပိုနက်ရှိုင်းတယ်

မင်းပေးခဲ့တဲ့ရှင်သန်မှုနဲ့အတူ

တဘဝလုံးငါ့မှာနစ်မြုပ်ရပေအုန်းမယ်။

၃၊

ဘယ်တော့မှမနစ်မြုပ်နိုင်ဘူးလို့

ကြွေးကြော်ခဲ့သူတွေ သတိထား

မျောနေတဲ့ရေခဲတုံးကြီးတွေဆိုတာ

မြေပုံအညွုန်းထဲမှာ မပါဘူး

ကံကြမ္မာနဲ့သာတိုးမိရင်

တိုက်တန်းနစ်ကြီးလည်းရင်ကွဲရတယ်။

၁၊ ခ၊

ဟောဒီရေအောက်က

နွံဖုံး သံချေးတက် ကိုယ်ထည်ကြီးဟာ

တခါက မီးထိန်ထိန်လင်းခဲ့တဲ့

ရေပေါ်ဇာတ်ခုံကြီးတခုံပါ

အခုတော့

ပုံပြင်တွေအေးခဲနေတဲ့ရေပြင်ကျယ်ကြီးထဲ

တရွေ့ရွေ့လှော်ခတ်သွားလာနေတာ

ချစ်ခြင်းရဲ့ပုလွေသံကလေး။ ။

လိုက်လိုက်ကောက်ရတဲ့ညနေခင်းလေးများ

လမ်းပေါ်ကျော်ကျလာတဲ့ဘောလုံးကို

လှည့်ကြည့်ရင်း ငါဆက်လျောက်တယ်၊

မင်းတို့က အားလို့ ကစားနေတာ

ငါက ကိစ္စတခုရှိလို့ သုတ်သုတ်သွားနေတာ

ငါ့ရှေ့တည့်တည့်ကျတာမဟုတ်တော့

ငါက ပြန်လှည့်ပြီး ကောက်မပေးနိုင်ဘူး၊

တခါတလေ ဒီလိုပဲ

ငါတို့ကန်တဲ့ဘောလုံးတွေက

ကွင်းပြင်ထွက်ထွက်သွားတတ်တယ်၊

ငါ့ဘောလုံး ငါကောက်ခဲ့ရပေါင်းများပြီ

သူများဘောလုံးတွေလည်း ကောက်ပေးဘူးခဲ့။

ကန်ကြ ကန်ကြ

ပျော်ပျော်ပါးပါးကန်ကြ

အားထည့်ကန်ကြ

အာရုံထည့်ကန်ကြ

မှော်ထည့်ကန်ကြ၊

ကန်ကြ ကန်ကြ

ဂိုးဝင်အောင်ကန်ကြ

နိုင်အောင်ကန်ကြ

ရွှေဖိနပ်ရအောင်ကန်ကြ။

ကန်ချက်မမှန်တော့

ဘောလုံးက ကွင်းပြင်ထွက်တယ်

ဒီဘောလုံးကလေး

လမ်းပေါ်မှာ ကားကြိတ်သွားမလား

မြောင်းထဲပဲကျမလား

သံဆူးကြိုးနဲ့ငြိလေမလား၊

ငါကိုယ်တိုင်ကော

ကွင်းပြင်ထွက်သွားတဲ့ဘောလုံးကလေးလား

ငါတို့ဟာ ဘောလုံးကလေးများလို တလိမ့်လိမ့်

ဘယ်လိုကန်ချက်မျိုးနဲ့ကြုံခဲ့ကြရတယ်။

ညနေညနေ

ငါဖြတ်လျှောက်ပြီးပြန်လာနေကျ

ဘောလုံးကွင်းဘေးလမ်းကလေးပေါ်မှာ

ငါ့အတွေးတွေကို ငါဆွဲပြေးတယ်

အပေးအယူလုပ်တယ်

အမြောက်ထောင်တယ် ခေါင်းနဲတိုက်တယ်

အဝေးကလှမ်းကန်တယ်

ငါ့အတွေးတွေကို ငါဂိုးသွင်းတယ်။

ဘောလုံးဆိုကတည်းက အလုံးကြီးလေ

ဘာမှအသေအချာမပြောနိုင်ဘူး

မကောက်ပေးဖြစ်ခဲ့တဲ့ဘောလုံးကလေးအကြောင်း

အိမ်ရောက်တော့ကဗျာရေးတယ်

ဘာမှအသေအချာမပြောနိုင်ဘူး

ငါဟာကွင်းပြင်ထွက်သွားတဲ့ဘောလုံးကလေးလား

ဘာမှအသေအချာမပြောနိုင်ဘူး။

ငယ်ငယ်က ငါ့ကော်ဘောလုံးကလေး

တယောက်ထဲ နံရံဆီကြုံးကြုံးကန်ခဲ့တဲ့ဘောလုံးကလေး

ကားကြိတ်လို့ပြားချပ်သွားခဲ့တဲ့ဘောလုံးကလေး

အဖေဝယ်ပေးတဲ့နေ့က

အိပ်ယာထဲဖက်အိပ်ခဲ့ဘူးတယ်။ ။