Tuesday, January 23, 2024

မကောင်းဆိုးဝါး

အစွယ်ကြီးလည်းပြူးမနေဘူး၊ အမြီးတွေ လက်တံရှည်ကြီးတွေလည်းမပါဘူး။ မီးဝင်းဝင်းတောက်နေတဲ့ မျက်လုံးလည်းမရှိဘူး။ မိကျောင်းအရေခွံ၊ ခြင်္သေ့လည်ဆံနဲ့ ဝက်ဝံလက်သည်းတွေလည်းမပါဘူး။ အသံနက်ကြီးနဲ့လည်း မအော်ဘူး။ အရပ်အမောင်းကလည်း ၆ထပ်တိုက်လောက်မမြင့်ဘူး။ 

မသိရင် ရုတ်တရက်နာမည်မေ့နေတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းတယောက်လိုပဲ။ နာမည်ကြားဘူးပြီး အခုမှတွေ့ဖူးတဲ့ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်က လူတယောက်လိုပဲ။ အမျိုးတော်မှန်းသိပါရက်နဲ့ အခုမှ ဆွေမျိုးစပ်မိတဲ့ ဝမ်းကွဲတယောက်လိုပဲ။ မရင်းနှီးပေမဲ့ မစိမ်းတဲ့အပြုံးကလည်းပါသေး။ လိုတာထက်ချိုတယ်ပြောရင်တောင် မမှားနိုင်တဲ့အပြောကလည်း ကျလောက်စရာ။ အရင်တုန်းကဒဏ်ရာတွေသာမရှိခဲ့ရင် တွေ့တွေ့ချင်း ကျောပေးပေါင်းမိမဲ့သူတယောက်။

အနုမြူဗုံးက မြို့ဘယ်နှစ်မြို့ကို ဖျက်နိုင်မလဲ။ လူတယောက်က ကမ္ဘာကြီးကိုတောင် မီးလောင်တိုက်သွင်းနိုင်တယ်ဆိုတာ သမိုင်းက သင်ကြားပေးခဲ့တာ ဘယ်နှစ်ခါရှိပြီလဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က စောက်မှတ်မှမရှိပဲ။ 

လူဆိုအရေခွံတခုပဲ။ သူ့အထဲက ဘယ်အကောင်မဆို အချိန်မရွေးထွက်လာနိုင်တယ်။

နှင်းခါးမိုး

Friday, January 12, 2024

မိမိကိုယ်ကို ကောင်ဆယ်လင်းလုပ်ခြင်း

နှင်းဆီမွေ့ရာပေါ်မှာလည်း မျက်ရည်စက်တွေနဲ့
သံဆူးမွေ့ရာပေါ်မှာလည်း အိပ်မက်လှလှတွေနဲ့၊
သေခြင်းတရားနဲ့ချစ်ခြင်းတရားရဲ့အကြားမှာ
ဘုရားအလောင်းကလည်း သူ့ဇာတ်ကြီးဆယ်ဘွဲ့နဲ့သူ
ဒေဝဒတ်ကလည်း သူ့အပေါင်းအပါနဲ့သူ။
ရေပိုက်ခေါင်းကိုဖွင့်လိုက်တော့ သီချင်းသံထွက်လာတယ်
ရေဒီယိုကိုဖွင့်လိုက်တော့ ဖာရုံထဲဝင်သွားတဲ့ ဘုရားလူကြီးထွက်လာတယ်၊
ခင်ဗျားဘာပြောချင်တာလဲဆိုတော့
ဘာမှမပြောချင်တော့ဘူးဆိုတာ ပြောချင်လို့ပါတဲ့
သေလိုက်၊ အခါတထောင်သေလိုက်
ကိုဗစ်ဖြစ်တုန်း ရောသေလိုက်။
နှင်းခါးမိုး
၁၂၊ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၀

Mail Resent

The conquest or the devastation ?
Beyond the last battle.
Is there ` The last ' for battles ?
This is the last one
Who can say so .
However
Have to combat finally once.
Even if need no more
The win or the loss.
Translated by August Lyn
( ပြန်ပို့လိုက်တဲ့စာ __နှင်းခါးမိုး)

Tuesday, December 19, 2023

ပြန်ပို့လိုက်တဲ့စာ

နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲရဲ့ဟိုမှာဘက်မှာ
အောင်ပွဲလား၊ ကမ္ဘာအပျက်လား။
တိုက်ပွဲတွေမှာ နောက်ဆုံးဆိုတာရှိသလား
ဒီတပွဲကတော့ နောက်ဆုံးပါပဲလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်သလဲ
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုံးမှာ တပွဲတော့ တိုက်ရအုန်းမှာပဲမဟုတ်လား
အနိုင်အရှုံးတွေ မလိုတော့ဘူးဆိုရင်တောင်။

နှင်းခါးမိုး
၈၊ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၀

ခုနှစ်အိမ်တန်းက မဂျမ်းဘုံ

ဒီကျုးရပ်ကွက်ကလေးကိုတော့
ခုနှစ်အိမ်တန်းလို့ပဲ ခေါ်လိုက်တော့မယ်။

သုံးထပ်တိုက်ရုံးကြီးတစ်ရုံးက
သူတို့ကို လမ်းထောင့်က စီးကြည့်လို့ပေါ့။

ခုနှစ်အိမ်တန်းက ခလေးတစ်အုပ်ဟာ
ရုံးရှေ့မှာ သူတို့ရဲ့ဟက်ပီဝေါကိုဖွင့်ထားတယ်
ရုံးရှေ့မှာရပ်ထားတဲ့ကားတွေကြားမှာ တူတူပုန်းကြတယ်
ပြီးတော့ အမြဲတမ်းအရေးတကြီးမျက်နှာတွေနဲ့လူကြီးတွေကို မသိမသာသူတို့ခိုးကြည့်ကြတယ်။

အဖေက ပလုံကောက်တယ်
အမေက ပန်းရောင်းတယ်
လည်ပင်းမှာ ရွှေဆွဲကြိုးကြီးနဲ့မိန်းမကိုတော့ မဂျမ်းဘုံလို့ ခေါ်ကြပါစို့
မဂျမ်းဘုံအိမ်က လူဝင်လူထွက်များတယ်
ဆိုင်ကယ် ရေခဲသေတ္တာနဲ့ တီဗီလည်းရှိတယ်
ကြည့်ကောင်းကောင်း သမီးနှစ်ယောက်လည်းရှိတယ်
မနှစ်က သွေးလွန်တုပ်ကွေးနဲ့သေသွားတဲ့သားလေးရဲ့အမေဟာ
အခု အငယ်မလေးကိုနို့တိုက်ရင်း
သူ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်လှည်းလေးနောက်မှာထိုင်နေတယ်။

ရေစပ်စပ်အိုင်ဟောင်းကြီးတခုရဲ့နှုတ်ခမ်းသားပေါ်မှာ ကျုးအိမ်လေးတွေဟာ တန်းစီနေတယ်
သူတို့အပေါ်မှာ ဗို့အားများစွာနဲ့ မဟာဓါတ်အားလိုင်းကြီးက သွယ်တန်းလို့
ရန်ကုန်မြို့ပြရဲ့ကျောတနေရာစာဟာ အချိန်မရွေးမိုးကြိုးပစ်ချခံရနိုင်တယ်လေ။

အကြီးမလင်ယူတော့ တဲရှေ့က ခြံကွက်လွတ်‌မြောင်းကိုခွပြီး တဖက်ရပ်လေးတခုထိုးလိုက်တယ်။
ပိုင်ရှင်က လာမောင်းမထုတ်သေးသရွေ့တော့ လိမ္မာသလို တအိုးတအိမ်ထူကြပေါ့။
မိန်းမကို ဓါးနဲ့ရွယ်ရင်း ခလေးပုခုံးကို ဒါဏ်ရာပေးမိတဲ့အမူးသမားဟာ သူ့အိမ်က မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတယ်။

အခုတော့ လမ်းတွေက ပိတ်ကုန်ပြီ
ဖုန်းပွတ်နေတဲ့ကောင်မတွေကလည်း သတင်းတွေကိုနားမထောင်ဘူး တစ်တော့ပဲ ဆော့နေကြတယ်
အလုပ်မဆင်းရတော့ ကောင်လေးတွေက လမ်းထဲမှာ မူးပြီးအော်နေကြတယ်
ကုန်စိမ်းကားပေါ်က ခုန်ဆင်းလာတဲ့မိန်းမတွေဟာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ဘယ်ဖက်ခြမ်းက ပြန်လာကြပါလိမ့်
မနက်မိုးလင်းရင် ပဲပြုတ်နဲ့နံပြားရမယ် စမူဆာလည်းပါတယ်ဆိုတဲ့အသံဟာ
ည ၈ နာရီသတင်းကြောင့် အိပ်မပျော်ခဲ့တဲ့ လူတယောက်ကို လန့်နိုးစေတယ်။
အကောင်းမြင်တိုင်းလည်း ကောင်းမလာနိုင်ဘူး
ဘယ်အခြေအနေမှာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်စရာရှိတာတော့ ဆက်လုပ်ကြရမှာပဲ မဟုတ်လား
လူတွေဟာ ဒုက္ခထက် ဒုက္ခဖန်တီးသူကို ပိုကြောက်ကြတယ်
အခွင့်အရေးတူတောင် အခွင့်မလမ်းမတူတဲ့ကမ္ဘာမှာ
အခွင့်မရှိမဝင်ရဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့ပြီ။
ဝေးလေကောင်းလေကပ်ဆိုးကြီးလောက်တော့
ခုနှစ်အိမ်တန်းက ပျင်းတောင်ပျင်းသေးတယ်
အိမ်မှာနေပါဆိုရအောင်
ဒီတိုင်းပြည်မှာလူတိုင်းအိမ်ရှိတယ်ထင်လို့လား။
ပလုံကောက်တယ်
ဆိုင်ကယ်တက်စီဆွဲတယ်
အရပ်တကာကုန်စိမ်းလှည့်ရောင်းတယ်
ကွမ်းယာအော်ဒါပို့တယ်
ခလေးတွေက လမ်းပေါ်ပိုက်ဆံထောင်ပစ်တယ်
ရေခဲချောင်းပုံးပေါ်လုတက်တယ်
ကျောတစ်နေရာအတွက် လွတ်တဲ့မြေပေါ်တဲထိုးတယ်။

ကျုဝင်ခိုင်းရင်တော့
ကျုးကျော်ရပ်ကွက်ကလေးက ရီမှာပဲ
ဆင်းရဲတဲ့ကပ်ရောဂါအတွက်ကော
နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကဘယ်တော့လဲ။

သုံးထပ်တိုက်ရုံးကြီးရဲ့ ဝရန်တာပေါ်ကနေ
ခုနှစ်အိမ်တန်းကို ငေးမျှော်ကြည့်ခဲ့တဲ့ ညနေခင်းတွေ။

နှင်းခါးမိုး
၂၊ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၃