စက္ကူနဲ့လုပ်တဲ့ကောင်

ငှက်တွေလိုပဲ လေမှာပျံဝဲတယ်

ကိုယ်ပိုင်အတောင်ပံတော့ မရှိပေဘူး

ကြိုးဆွဲရာအတိုင်းသာ...။ ။

(ကျနော့်ကဗျာတွေမှာ ဆက်တွေးစရာလေးတွေ ပါခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲဒါဟာ ကဗျာရေးသူရဲ့ မိမိကိုယ်မိမိ ဝေဖန်ရေးအပေါ်မှာသာ အခြေခံခဲ့ပါကြောင်း ဝန်ခံပါရစေ)

အိပ်ယာဝင်

ရေနည်းငါးတစ်ကောင်ရဲ့

ခြောက်ခြားပူလောင်ပုံမျိုး

စိုးရိမ်မှုတွေက

ငါ့အပေါ်ပြိုကျ

ခြေထောက်အောက်မှာ

ကမ္ဘာ

သဒ္ဒါစည်းကျဉ်းကျဉ်းနဲ့

ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုဖွဲ့

ချစ်သူတို့ခွဲခွာချိန်

အနောက်ဘက်တိမ်နီနီမှာ

အိမ်ပြန်ငှက်တို့ခြေရာ

အထီးကျန်မှုဆာလောင်လွန်းသမို့

အမှောင်ဆီတိုးလို့ဝင်ခဲ့..

ဘယ်တော့မှပြန်ရနိုင်တော့မည်မဟုတ်

ရုပ်ရှင်တပွဲကို

ချစ်သူရင်ခွင်ထဲကကြည့်သလို

ဘဝကိုရင်ဖိုချင်ရဲ့

ဒါပေမယ့်

အားလုံးပြီးဆုံးခဲ့ပြီမဟုတ်လား

ကြိုးတန်းပေါ်ကည

ပြုတ်ကျလာတယ်..

မီးရထားလက်မှတ်

ဘတ်စကားလက်မှတ်

ရုပ်ရှင်လက်မှတ်

ထီလက်မှတ်

အားလုံးအမှတ်တရပါပဲ..

ခြင်ထောင်တထပ်

စောင်တထပ်နဲ့

အမှတ်တရတွေကိုခြုံသိပ်လိုက်ရဲ့

စကြဝဠာထဲမှာ

ကမ္ဘာထဲမှာ

ငါ့အတွက်အိပ်ဖို့တနေရာ

ငါ့ဖာသာငါရှာခဲ့

မနက်ဖြန်မနက်စောစော

ဘဝကိုဒုက္ခနဲ့ဆေးကြောရဦးမယ်..။

ဒီကဗျာကို ဘယ်တုန်းက ရေးခဲ့တာလဲ ကျနော် မမှတ်မိတော့ပါ။ အခု ဆရာမ မနော်ဟရီရဲ့ ကျေးဇူးနဲ့ လက်ဝယ်ပြန်ရပါတယ်။ ကဗျာကို ပြန်ဖတ်တော့ ကိုယ့်ကဗျာ ကိုယ်မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။ အနောက်ဘက်တိမ်နီနီ၊ အထီးကျန်မှုဆာလောင်လွန်းသမို့၊ ကြိုးတန်းပေါ်ကည၊ ဘဝကိုဒုက္ခနဲ့ဆေးကြောရအုန်းမယ် စတဲ့ မှတ်မှတ်ရရဖြစ်ခဲ့ဘူးတဲ့ စကားလုံးတွေကို ပြန်တွေ့မှပဲ ငါ့ကဗျာလေးရယ်လို့ ရင်မှာပြန်နွေးထွေးရပါတယ်။

အချိန်ကာလက ဘာတွေကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သလဲ။ ဒီကဗျာလေးက ကျနော့်ကို မေးခွန်းတွေ ထုတ်လို့နေပါရောလား။

အခုတော့လည်း မနက်ဖြန်မနက်အကြောင်း မတွေးပဲ အိပ်ယာဝင်တတ်ခဲ့နေပြီကော။

ကုလားအုတ္ေတြေနတဲ့ၿမိဳ႕

ပန္းခ်ီထိန္လင္း


ဒီလိုပဲ ငါတို႔ဟာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္္ေတြတိုင္း
ဆက္သြယ္ေရးေတြျပတ္ေတာက္လို႔
အေႏွးျပကြက္နဲ႔ ငါတို႔
အေသးစိတ္ ျပဳိလဲက် သြားပံုမ်ား။
တို႔လက္ထဲကဖုန္းေတြဟာ
ဆက္သြယ္ေရးဧရိယာျပင္ပလို႔၊
အလိုလိုထထေျဖၾက။

ဒီလိုရာသီဥတုမ်ိဳးမွာ
လံုျခည္၀တ္ရင္လဲ ဆင္ဆာလြတ္ေအာင္၊
ပဲျပဳတ္သည္ေခၚရင္လဲဆင္ဆာလြတ္ေအာင္၊
ကေလးေခ်ာ႔ရင္လဲ ဆင္ဆာလြတ္ေအာင္၊
ယုတ္စြအဆံုး
ဘုရားရိွခိုးတာေတာင္မွ ဆင္ဆာလြတ္ေအာင္။
မိုးရြာထဲလမ္းေလွ်ာက္ရင္း၊
ေရခ်ိဳးမမွားေအာင္၊စဥ္းစားရတဲ႔ဒုကၡ။
ေမွာင္ထဲထိုင္ရင္း၊
ကိုယ္႔အရိပ္မထြက္ေအာင္ေစာင္႕ေရွာက္ရတဲ႔ဒုကၡ။

ဒါေပမဲ႔
ေရငုတ္သမားေတြ ပဲ
အဲဒီလို ပုလဲ ေတြ ယူယူ လာၾကတာ။
သဲကႏၱာရၾကီးပါပဲ၊
ကုလားအုပ္ေတြရဲ႕ ေျခေထာက္ေတြကို
သန္မာေစတာ။

Hteinlin
စက္တင္ဘာ 2008