Saturday, April 25, 2009

သစ်ခွစိုက်မယ့်သူ














အခန်းကလေးတခန်းရတယ်
ခင်မင်သူတွေနဲ့မလှမ်းမကမ်းမှာ
ရန်လိုမုန်းတီးသူတွေနဲ့ မနီးမဝေးမှာ။

အခန်းကလေးတခန်းရတယ်
ဆူညံတဲ့လမ်းတခုရဲ့ဘေးမှာ
တိတ်ဆိတ်တဲ့ခြံဝင်းတခုနဲ့ကပ်ရက်မှာ။

အတွေးထဲတကိုယ်တည်းခိုလှုံဖို့
စိတ်လိုရင် တေးကလေးတပိုင်းတစသီဖို့
နေ့မှာ မျက်နှာကြက်ပန်ကာနဲ့
ညမှာ လေအေးစက်နဲ့
အခန်းကလေးတခန်းရတယ်။

အခန်းကလေးတခန်းရတယ်
မိုးလင်းတာနဲ့ နေရောင်က
ကုတင်ပေါ်ခုန်ဝင်တယ်
ရေချိုးခန်းထဲမှာ
ညကပေကျံခဲ့တဲ့အညစ်အကြေးတွေကိုဆေးတယ်
ရပ်ကွက်လမ်းကြားလေးထဲကမုန့်ဟင်းခါးဆိုင်ဆီ
စက်ဘီးကလေးစီးပြီးသွားတယ်
ကျနော်အပြင်ထွက်တိုင်း သော့ခလောက်တန်းလန်းနဲ့ကျန်ခဲ့။

ဖြစ်ချင်တော့ အခုပဲလက်ဖက်ရည်ဆိုင်က
ပြန်ရောက်တယ်
မနေ့ညကမထိုင်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ခုံအလွတ်ကလေးတလုံးက
ကျနော့်အခန်းကလေးထဲမှာ
စောင့်လို့
အရင်ဘဝကတည်းကစောင့်နေခဲ့တာတဲ့
ကျနော်ဆွံ့အခဲ့ပါတယ်။

အခန်းကလေးတခန်းရတယ်
စိတ်မကောင်းတဲ့အခါ
အပြင်ကိုထွက်ငေးလို့ရတဲ့ဝရန်တာကလေးနဲ့၊
အခုမှသတိရတယ်
သစ်ခွအိုးလေးတွေ ဟော့ဒီနေရာမှာချိတ်ဆွဲမယ်
ညနေခင်းတိုင်းရေလောင်းပေးမယ်
ပထမဆုံးပွင့်တဲ့ပန်းကလေးကိုတော့
သူ့ဆီရောက်အောင်ပို့ပေးအုန်းမယ်လို့။ ။

Saturday, April 4, 2009

ဧရာ၀တီျမစ္ရုိးမွာ မုိးမဲေတြရြာ

ႏွင္းခါးမိုး



ပန္းတျခင္း
ပုိ႔ခြင့္ေပးပါ
ကဗ်ာဆရာကုိႏွဳတ္ဆက္တယ္။

အႏုပညာမာရသြန္မွာ
ေျပးအားမက်ခဲ့တဲ့ဆရာ
သစၥာရွာဖုိ႔
ေခတ္ကုိစီးခဲ့တာ
စာမ်က္ႏွာေတြကုိ
တိမ္ဖုံးခဲ့ေပမယ့္
ယုံၾကည္မွဳက လမင္းတရာ

ဧရာ၀တီေရ
ကဗ်ာဆရာ ကမ္းကခြာၿပီ
အေမွာင္ရိပ္မွာ
ေလွဆိပ္ကေလးကုိထားခဲ့ေပါ့။
အနာဂတ္အတြက္ပန္းတျခင္း
ေျမကမၻာမွာပြင့္ခဲ့တယ္
ဆရာၾကည္ေအာင္
ကမၻာတည္ေအာင္ေမႊးပါေစ။ ။