လူသတ်သမားက
သွေးအေးတယ်။
သွေးမခြောက်သေးတဲ့လက်နဲ့
စီးကရက်ကိုမီးညှိပုံ၊
သူသတ်ထားတဲ့အလောင်းရဲ့
အင်္ကျီရင်ဘတ်ကြယ်သီးတွေကိုဆွဲစေ့ပေးပုံ၊
ကော်ဖီဆိုင်ထဲကထလာသလို
လေကလေးချွန်ပြီးလျောက်သွားလိုက်သေးသတဲ့။
ဥသြသံတွေဆူညံ
ရဲတွေရောက်လာ
သတင်းစာမျက်နှာဖုံးမှာ
ခေါင်းကြီးစာလုံးမဲကြီးနဲ့ပါလာ
အသတ်ခံရသူရဲ့
အပြစ်ကင်းစင်တဲ့မျက်နှာလေးကို
တီဗွီကမကြာမကြာထုတ်လွှင့်နေ
တမြို့လုံးလည်း
ဒီအမှုအကြောင်းပဲပြောနေကြ။
ရွှေကိုလိုလို့သတ်သလား
လူကိုလိုလို့သတ်သလား
တခါကရန်ညှိးလား
စိတ္တဇလူသတ်သမားလား။
အသေဆိုးလေခြင်းလို့
စုတ်သပ်သူကသပ်
အတင့်ရဲလေခြင်းလို့
ဒေါကန်သူကကန်
ရှေ့ကလမ်းချိုးအကွေ့အမှောင်ရိပ်ထဲ
လူသတ်သမားစောင့်နေမလားလို့
ကြောက်လန့်သူတွေလည်းရှိရဲ့၊
( ဒီလိုနဲ့ ) မြို့ကလေးထဲ
ညအမှောင်ထုကတွားသွားဝင်လာ
တံခါးတွေစောစောပိတ်
မီးတွေစောစောမှိတ်ကြ
စောစောတော့အိပ်မပျော်နိုင်ကြ။
လူသတ်သမားကော
ဒီအချိန်ဆိုညစာစားနေလောက်ပြီ
ဝိုင်ကလေးသောက်လိုက်
စပျစ်သီးလေးမြုံ့လိုက်နဲ့လေ
ပြီးတော့
မနက်ကသွေးစွန်းခဲ့တဲ့သူ့လက်ကို
ဆုပ်လိုက်ဖြန့်လိုက်နဲ့စိုက်ကြည့်ရင်း
ငွေ့ငွေ့ကလေးပြုံးမယ်၊
သူတွေးမိမှာက
တယောက်ကိုသတ်လိုက်ရုံနဲ့
တမြို့လုံးသေဆုံးသွားခဲ့တဲ့အကြောင်း၊
နှင်းခါးမိုး
5 comments:
ကဗ်ာဆရာက
ေသြးေအးတယ္။
ညစာစားရင္း
ကဗ်ာေရးတဲ့လက္ကို
ဆုပ္လိုက္ျဖန္႕လိုက္နဲ႕ စိုက္ၾကည့္ၿပီး
ဘာေတြ ေတြးေနလဲ။
great thinking
ႀကိဳက္သြားတယ္...။ တစ္ေယာက္ကို သတ္တာ တစ္ၿမိဳ႔လံုး ေသသြားတ့ဲ အဖြဲ႔...။
က်ေနာ္တို႔ ႏို္င္ငံလဲ ဒီလိုျဖစ္ေနသလိုပဲေနာ္
Post a Comment