ဒီနှစ်များအတွင်း လူတွေဟာ ဘယ်လောက် နှလုံးသား ကင်းမဲ့သွားကြသလဲဆိုရင် လမ်းပေါ်ကြွေကျနေတဲ့ ခရေပန်းလေးတွေကိုတောင် ကောက်မဲ့သူ မရှိတော့ဘူး။
လူတကာနင်းခြေခဲ့လို့ ကြေမွနေတဲ့ ပန်းကလေးတွေမှာ သင်းရနံ့ကလေး တွေ ကျန်နေသေးတယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒီရနံ့ကြွင်းလေးတွေကို တရှိုက် မက်မက်တိမ်းမူးတတ်တဲ့ စောက်ရူးတွေကတော့ ဒီခေတ်မှာ မကျန်တော့တာ သေချာတယ်။
သူ့ကော်ဖီခွက်ထဲ ယင်ကောင်တကောင်ကျဆုံးသွားပုံဟာ ဒီမနက်ခင်းရဲ့ အဓိကပြကွက်ပေါ့။
ဆောက်လက်စအထပ်မြင့်တိုက်ပေါ်က ဝန်ချီစက်ကြီးဟာ သူ့ကိုယ်သူ လီနင်လိုလို ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းလိုလို နယူးယောက်ပင်လယ်ဝက လစ်ဘာတီဖာသယ်မကြီးလိုလို။
မနေ့က ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်ကြီးပေါ်မှာ
ဒီနေ့ နှစ်ရာတန်ဘက်စ်ကားပေါ်မှာ
ဘဝကကျောပိုးအိတ်ပဲ လျှောက်နေသမျှ လမ်းကမဆုံးဘူး
ရပ်ကွက်လေးထဲ ပြန်ဝင်လာတော့ မိုးကသဲလာတယ်
မြောင်းရေထဲမှာလျှောက်ရင်း ပြုံးပစ်လိုက်တယ်
သော့က ဘောင်းဘီအိတ်ထဲမှာ။
နှင်းခါးမိုး.
18. November. 2018
No comments:
Post a Comment