ႏွင္းခါးမုိး
က်ေနာ္ေျပးတယ္
တအားေျပးတယ္
ေၾကာက္လန္႔တၾကားေျပးတယ္
မရပ္မနားေျပးတယ္
အေ၀းဆုံးေရာက္ေအာင္ေျပးတယ္
ဘယ္သူမွမလုိက္ႏုိင္ေအာင္ေျပးတယ္
အေမာဆုိ႔ၿပီးလဲက်သြားေအာင္ေျပးတယ္
ဘယ္ကုိေျပးတာလဲ
မသိဘူး ေျပးတယ္
ဘယ္သူေတြလုိက္ေနလုိ႔လဲ
မသိဘူး ေျပးတယ္
ဘာကုိေၾကာက္ၿပီးေျပးသလဲ
မသိဘူး ေျပးတယ္
ေျပးႏုိင္ရင္လြတ္မွာတဲ့လား
မသိဘူး ေျပးတယ္
ေျပးတာကအေျဖလား
မသိဘူး ေျပးတယ္
ရင္မဆုိင္ရဲလို႔ေျပးတာလား
မသိဘူး ေျပးတယ္
ဒီလုိပဲေျပးေနေတာ့မွာလား
မသိဘူး ေျပးတယ္
ေမးခြန္းေတြလုိက္မမီေအာင္
ေျပးတယ္
ဘယ္သူမွမရွိတဲ့ေနရာကုိ
ေျပးတယ္
ဘာသံမွမၾကားႏုိင္ေတာ့ေအာင္
ေျပးတယ္
ေတာေတြကုိျဖတ္ၿပီး
ေျပးတယ္
ေတာင္ေတြကုိေက်ာ္ၿပီးေျပးတယ္
ပင္လယ္ကုိကူးၿပီး
ေျပးတယ္
တရားဓမၼတုိ႔နဲ႔ေ၀းရာ
ဆုိဆုံးမမွဳတုိ႔နဲ႔ေ၀းရာ
ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္မွဳတုိ႔နဲ႔ေ၀းရာ
နားလည္ခြင့္လႊတ္မွဳတုိ႔နဲ႔ေ၀းရာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ေ၀းရာ
ျဖစ္ႏုိုင္ရင္
တျခားစၾကာ၀ဌာအထိ
ျဖစ္ႏုိင္ရင္
ေနာက္ဘ၀တခုအထိ
ျဖစ္ႏုိင္ရင္
အေငြ႔ပ်ံေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္အထိ
စြပ္စြဲျပစ္တင္ၾက
ဆဲေရးရွဳတ္ခ်ၾက
ေလွာင္ေျပာင္ရယ္ေမာၾက
၀ုိင္း၀န္းရုိက္ပုတ္ကန္ေၾကာက္ၾက
ရြံရွာစက္ဆုပ္ၾက
ေရွာင္ရွား၀ုိင္းပယ္ၾက
မွဳန္႔မွဳန္႔ညက္ညက္ေခ်မွဳန္းၾက
လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထုိးၾက
မ်က္ႏွာကုိတံေထြးနဲ႔ေထြးၾက
လူသူေ၀းရာမွာလႊင့္ပစ္လုိက္ၾက
ယင္တေလာင္းေလာင္း
ေလာက္တဖြားဖြား ပုတ္အဲ့နံေစာ္
လင္းတေတြကတရုန္းရုန္း
ေတာေခြးေတြကတဆူဆူတအူအူ
ကမၻာႀကီးကုိဘယ္နွစ္ခါ ပတ္ၿပီးေျပးတုန္း
သံသရာႀကီးကုိဘယ္နွစ္ခါ ပတ္ၿပီးေျပးတုန္း
သုံးဆယ့္ႏွစ္ေကာဌာသကုိဘယ္ႏွစ္ခါ ပတ္ၿပီးေျပးတုန္း
စိတ္တခုုယုတ္ကုိးဆယ္ကုိဘယ္ႏွစ္ခါ ပတ္ၿပီးေျပးတုန္း
သုံးဆယ့္တဘုံကုိဘယ္ႏွစ္ခါ ပတ္ၿပီးေျပးတုန္း
အလုံးစုံကုိစီရင္ေတာ္မူသည့္ဘုရားသခင္ကုိဘယ္ႏွစ္ခါ ပတ္ၿပီးေျပးတုန္း
ကံ
ကံ၏အက်ဳိးကုိဘယ္ႏွစ္ခါ ပတ္ၿပီးေျပးတုန္း
စိတၱရေလခါကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
သိဒၶတၳကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
ျပစ္မွဳနဲ႔ျပစ္ဒဏ္ကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
တရားခြင္ကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
ေလရူးသုန္သုန္ကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
ေရပြက္ပမာကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
စည္းအျပင္ကလူကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
အန္နာကရီနာကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
ေမကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
ငဘနဲ႔ကုိေဒါင္းကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
ရဲေအာ္ေအာင္ဒင္နဲ႔က်ေနာ္ကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
အသံအက္သြားတဲ့ေခါင္းေလာင္းေလးကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
သစ္ရြက္အေသမ်ားကုိဘယ္ႏွစ္ခါ
မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္
မမွတ္တတ္ေတာ့ေအာင္
ဘာ့ေၾကာင့္ဘာမွန္းမသိေအာင္
ခ်ာခ်ာလည္ေအာင္
ျဖတ္ကာျဖတ္ကာ
ပတ္ကာပတ္ကာ
တအားေျပးတယ္
က်ေနာ္ေျပးတယ္
ေျပးလမ္းေတာ့မရွိဘူး
၁၈၊
ေဖေဖၚ၀ါရီ၊ ၂၀၁၃
