Tuesday, July 8, 2014

ကော်ဖီ

ပူနွေးတယ်
မွှေးပျံ့တယ်
ရင်ကိုခုန်စေတယ်။

မနက်စောစောကို
မင်္ဂလာပါလို့မပြောမီ
ညကမှပွင့်တဲ့သစ်ခွအိုးကလေးကို
ငေးရင်း
တစိမ့်စိမ့်သောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်
ကြိမ်စားပွဲကလေးအပေါ် နေရောင်နဲ့အတူ။

နောက်တခွက်မလိုဘူး
နောက်တဘဝပဲလိုတယ်။   ။





2 comments:

သက္ေဝ said...

ဒီကဗ်ာေလးကို သိပ္သေဘာက်တယ္... း)

စံပယ္ခ်ိဳ said...

ေသာက္လက္စေကာ္ဖီခြက္ကုိေငးမိတယ္